September 01 06

หลายๆ วันในสัปดาห์ก่อน
ความรักของฉัน ถูกถาโถมอย่างแรง
ด้วยอารมณ์อ่อนไหว ของเราทั้งคู่
ฉันโยนความผิดให้กับ ความกลัว ความแตกต่าง ความไม่เข้าใจกัน ของเราทั้งคู่

ฉันคิดทบทวน ในสิ่งที่เธอพูด ทบทวนในเรื่องที่ฉันกำลังหวั่นไหว
อะไรทำให้ฉันคิด +++ จะดึงขากลับ เพื่อเดินออกจากกรอบ ที่ตีเส้นไว้ให้กับความรักของเรา
ฉันคงทุรนทุราย หากปล่อยให้ความรักของเรา...สูญหายไปในวันนั้น

ฉันยังไม่ได้เปิดใจให้กว้าง กว้างกว่าที่เคยรู้สึก เพื่อเปิดรับตัวตนของเธอให้เข้ามา
ฉันยังไม่กล้าทุ่มเท .... เท่าที่ฉันมีให้เธอ
ฉันยังไม่ได้ทำอะไร ให้เต็มที่ สักอย่างเลย
...แล้วฉันจะยอม ได้อย่างไร

ฉันคิดถึงทฤษฎี "เด็กอนุบาล"
เป็นนิยามที่ถูกค้นพบจากผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง เธอเป็นเพื่อนรักของฉันเอง ++
ในครั้งหนึ่ง ที่เธอพยายามทำทุกอย่างที่จะให้ความรักของเธอ ไปตลอดรอดฝั่ง

ในวันที่ความรักไม่ใช่ของเล่น
ความรักไม่ใช่การทดลอง ที่จะยอมให้ล้มเหลว ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีก
ในวันที่ความรักมันทำให้คุณต้องลุกขึ้นยอมรับ ไม่ใช่ยอมแพ้
ในวันที่ความรักมีความหมาย++มากกว่าความสุข
...หากแต่ความรักในวันนี้ หมายถึงชีวิตคู่ที่ต้องการ ++ การอยู่รอด ++