July 31 06

ในค่ำคืนที่ฉันกำลังวิ่งวนอยู่ :..｡o○☆ﾟ

บนเส้นทางที่เธอทิ้งห่างไปแสนไกล

ท่ามกลางความแตกต่างของเรา

ท่ามกลางการลองผิดลองถูก ของฉัน +++ มาตลอดทาง

...และท่ามกลางความพยายาม อันแสนเหนื่อยล้า ที่ฉันอยากวิ่งตามเธอให้ทัน

เธอคงนั่งประเมิน T ความเป็นฉัน/ความเป็นเรา T อยู่บนเนินอันสูงชันและห่างไกล
"ไม่เคยทำเพื่อให้ใคร..เท่าที่ทำให้ฉันตอนนี้" ++ เธอคงระบายออกด้วยความเหนื่อยใจเต็มที
"ใครๆ ของเธอมักจะทุ่มเท..และมอบความรักให้เธอเสมอ" ++ เธอคงคิดว่า เธอคงให้ฉันมากไป
เธอว่า "เธอมักจะเป็นฝ่ายได้รับ...จากใครหลายคนของเธอ" ++ เธอคงเปรียบเทียบกันมาเป็นอย่างดีแล้ว
แต่กับฉัน .. สิ่งที่เธอทุ่มเทลงไป มันกลับเงียบหายและจบสิ้น

ใครๆ ของเธอเป็นยังไง..ฉันคงไม่ได้อยากรู้
เพราะฉันคงไม่ใช่ ให้ฉันเลียนแบบอย่างไร ก็คงไม่เหมือน
ฉันเสียใจที่เป็นได้ เพียงแค่นี้
บางทีฉันอาจไม่ได้...เป็นในสิ่งที่เธอต้องการมี ·●

มันทำให้อาการเหนื่อยหอบ ของฉันกำเริบ
ทั้งที่ฉันกำลังสนุกอยู่กับการเรียนรู้กันและกัน
ท่ามกลางความท้าทาย ที่จะค้นหาตัวตนของกันและกัน
..จะให้ฉันทำอย่างไร เมื่อฉันไม่ใช่ และมีบางอย่างที่ฉันทำไม่ได้

ก่อนที่เราจะเดิน เข้า-ออก ในชีวิตกันและกัน
ตัวตนข้างในของฉัน มันไม่ได้เป็นอย่างภาพที่เธอเห็น
ฉันเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา ที่แสนจะเขลา
ฉันมีวิถีบนฐานอันเรียบง่าย .. ลวดลายที่เธอเห็น ฉันเพียงแต่ฉาบไว้เท่านั้น

ฉันไม่เคยประเมินความรักของเรา
ว่าควรได้กลับคืนมาแค่ไหน ควรคืนสนองเท่าไหร่ ในรูปแบบไหน
ฉันไม่มีรูปแบบหรอกคะคนดี
ฉันมีแค่ชีวิตกับหัวใจ ..
ที่จะค่อยๆ มอบให้ ขึ้นอยู่กับความไว้วางใจที่มี
เร็วหรือช้าแค่ไหน ฉันตอบไม่ได้ เพราะฉันไม่มีอะไรตัดสิน

อ่านถึงบรรทัดนี้ เธอคงจะผิดหวังและเสียใจ
เพราะชั่งไม่มีอะไรเหมือน...อย่างที่เธอคิดไว้
อย่างที่เธอเคยมี อย่างที่เธอเคยได้รับ อย่างที่เธอเคยรู้จัก
เพราะฉันคงเปลี่ยนไม่ได้ ..แต่ฉันปรับวิธีคิดได้ ซึ่งคงต้องใช้เวลา
นานแค่ไหน และเธอจะรอได้รึป่าว ฉันเริ่มเหนื่อยที่จะมั่นใจ

บรรทัดนี้ .. ฉันขอหยุดวิ่งสัก 15 นาทีได้รึป่าว
ลมตรงนี้เย็นดี มีลานกว้างและม้านั่ง

*::゜。ฉันคงทำให้อะไรๆ ช้าไปอีกตามเคย และไม่เป็นไปอย่างใจเธออีกตามเคย:.｡..｡.:*･ﾟ